‘laten verschijnen wat in de haast verdwijnt’
‘We moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer door gaaaaaan..’
‘Opzij, opzij, opzij’, je kent het vast, het bekende lied van Herman van Veen. Een boodschap voor vertraging, al gezongen in 1979! Leven we al zo lang in haast? Gaat het leven vandaag de dag niet nog sneller aan je voorbij dan toen? Deze wereld waarin alles om ons heen zo hard door raast en verandert en we soms letterlijk (om)vallen omdat we het niet kunnen bijbenen. Een wereld waarin ik als kind juist zo graag wegdroomde, maar weer bij de ‘les’ geroepen werd omdat daar geen tijd voor was.. waarin ruimte en tijd nemen om als puber te ontdekken wie ik ben en wat ik wilde onbekend voelde en dus hierin geen keuzes kon of durfde te maken, waar ik uit moest leggen waarom ik stopte met werken toen we kinderen kregen terwijl het zo fijn, waardevol en natuurlijk voelde, waarin ik in deze ‘stilstand’ zag wat stress, haast en onrust met mijn naasten, vriendinnen, andere moeders, gezinnen en kinderen deed. Een wereld waarin ik terug krijg dat mensen het fijn vinden met me te delen, omdat ik tijd heb om te luisteren. Daar waar de plotselinge hartstilstand van mijn altijd hard werkende lieve vader op veel te jonge leeftijd hem van het ene op het andere moment definitief stilzette. En juist omdat hij mij, ondanks dit alles, de waarde van deze vertragende, aandachtsvolle, belangrijke momenten mee heeft kunnen geven, ben ik deze zo gaan omarmen en waarderen en integreren in mijn leven en werk. Ìk kan hier nog van genieten. Hij niet meer.
Impressie:
Reacties, en waarom ik doe wat ik doe : -) :
Schilderij, gekocht tijdens Kunstroute: Het was een onverwacht genoegen om geraakt te worden door jouw schilderij. We hebben een 10 meter lange wandplank in onze woonkamer waar ik graag mooie dingen verzamel, objecten of kunst die mijn oog voor schoonheid strelen. het doek knalt er lekker uit, en heeft al helemaal zijn/haar plek gevonden; zo blij mee!
Schilderij, dat hangt in vergaderruimte: Bonnies werk is een prachtige combinatie van vakmanschap en persoonlijke expressie. Over deze ruimte waar het werk hangt: Soms is het niet de tijd die je nodig hebt, maar de plek. Een omgeving die je uit de routine haalt en nieuwe energie brengt.
Artprint, gekocht tijdens expositie: Die tekening, met die tekst. Over patronen, dat is precies waar ik zelf middenin zit. Graag wil ik die print kopen. Ik ben wel op de fiets, maar wil ‘m zo graag hebben… het gaat over mij.
Schilderij, als kado van man voor vrouw: Nu staat het doek bij mij. Wat een verrassing! Fantastisch, ik blijf er maar naar kijken. Wonderlijk dat een schilderij van een koffie/thee-pot, dus de vlakken en lijnen mij zoveel meer doen dan je zou denken… en ineens wist ik het…dit doek gaat over mij. Wonderlijk toch? Liefs, en groet…
Gedicht bij schilderij: We hebben je gedicht voorgelezen tijdens afscheid van mijn vader.
Tegeltje met illustratie en gedicht: Het hangt in huis. En elke keer als ik het lees denk ik: yes! Alles zit al in mij. Ik ben perfect zo als ik ben. 🙂
Schilderij in slaapkamer: Hij hangt! Wat een plaatje. Staat echt geweldig mooi. We hebben m samen opgehangen.
Mokje met illustratie op maat: Bonnie, we durven er niet uit te drinken, omdat ze zo waardevol zijn. Je hebt de juiste afbeelding gekozen. Er zit een mooie herinnering aan.
Inkttekening, ingelijst: Reactie tijdens expo: Oh, die wil ik. Zo, ingelijst en wel. Daar word ik helemaal blij van. Wat kost die? Is goed, ik kom ‘m zo halen.